Ποιος παντρεύτηκε το Margaret Wake, 3rd Baroness Wake of Liddell;

Margaret Wake, suo jure 3rd Baroness Wake of Liddell and Countess of Kent (c. 1297 – 19 September 1349), was the wife of Edmund of Woodstock, 1st Earl of Kent, the youngest surviving son of Edward I of England and Margaret of France.

John Comyn IV, Lord of Badenoch (c. 1294 – 24 June 1314) was the son of John III "The Red" Comyn, former leader of Scottish rebels against the English, who was killed by Robert the Bruce in the Greyfriars church in Dumfries on 10 February 1306. He was sent to England after his father's death by his mother Jeanne de Valence.

John married Margaret Wake, daughter of John Wake, 1st Baron Wake of Liddell and Joan de Fiennes, and had one child, Aymer Comyn, who died in infancy in 1316.

John Comyn died fighting on the English side during the Battle of Bannockburn on 24 June 1314. He was killed in a cavalry charge against Scottish spearmen on the second and main day of battle.

Presumably he inherited the title of Lord of Badenoch when his father was killed, but it was forfeited at some point, possibly at Bruce's first Parliament in St Andrews in 1309.

Ο Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ (Edmond de Woodstock, 5 Αυγούστου 1301 - 19 Μαρτίου 1330) από τον Οίκο του Ανζού, 1ος Κόμης του Κεντ από την πέμπτη δημιουργία ήταν μικρότερος γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της δεύτερης συζύγου του του Μαργαρίτα της Γαλλίας. Ο Εδμόνδος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας και πεθερός του Εδουάρδου του μαύρου πρίγκηπα, εκτελέστηκε (1330) από τον ανιψιό του Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Ο πατέρας του ήθελε να του δώσει μεγάλες παροχές και τίτλους αλλά ακυρώθηκαν επειδή ο Εδουάρδος Β΄ τους έδωσε στον ερωμένο του Πιρς Γκάβεστον, ο Εδμόνδος έμεινε όμως πιστός στον ετεροθαλή αδελφό του, είχε σημαντικό ρόλο στη διοίκηση και βοήθησε στην καταστολή της επανάστασης (1321 - 1322) γι'αυτό ο Εδουάρδος Β΄ του παραχώρησε την κομητεία του Κεντ. Σταδιακά δυσαρεστήθηκε και ο ίδιος για τη μεγάλη εύνοια στην οικογένεια Ντεσπένσερ, συμμετείχε και αυτός στην επανάσταση εναντίον του Εδουάρδου Β΄ του στο πλευρό της Ισαβέλλας και του Ρογήρου Μόρτιμερ όταν ο βασιλιάς εκθρονίστηκε (1326). Ο Εδμόνδος στη συνέχεια απέτυχε να έχει ενεργό ρόλο στη διοίκηση του βασιλείου και όταν αποκαλύφθηκε ότι σχεδίαζε συνωμοσία εναντίον του νεαρού ανιψιού του εκτελέστηκε (1330).