Ποιος παντρεύτηκε το Γιούκιο Μισίμα;

Ο Κιμιτάκε Χιραόκα (ιαπωνικά: 平岡 公威, Χιραόκα Κιμιτάκε, 14 Ιανουαρίου 1925 – 25 Νοεμβρίου 1970), επίσης γνωστός ως Γιούκιο Μισίμα (ιαπωνικά: 三島由紀夫‎‎, Μισίμα Γιούκιο), ήταν Ιάπωνας συγγραφέας, ποιητής, ηθοποιός, μοντέλο, σκηνοθέτης, εθνικιστής και ιδρυτής της άοπλης πολιτοφυλακής Τατενοκαι (楯の会, "Εταιρία της Ασπίδας"). Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1968, το οποίο όμως δόθηκε στον συμπατριώτη και χορηγό του, Γιασουνάρι Καβαμπάτα. Στα έργα του περιλαμβάνονται τα μυθιστορήματα Εξομολογήσεις μιας Μάσκας (仮面の告白, Kamen no kokuhaku) και Ο Ναός του Χρυσού Περιπτέρου (金閣寺, Kinkaku-ji), όπως και το αυτοβιογραφικό δοκίμιο Ήλιος κι Ατσάλι (太陽と鉄, Taiyō to tetsu). Το έργο του Μισίμα φημίζεται για τον συνδυασμό του παραδοσιακού Ιαπωνικού και μοντέρνου Δυτικού λογοτεχνικού στύλ, αλλά και τη θεματολογία που αφορά την ομορφιά, τον ερωτισμό και τον θάνατο.

Η πολιτική δράση του Μισίμα τον μετέτρεψε στην αμφιλεγόμενη φιγούρα, την οποία εξακολουθεί να είναι, της Ιαπωνικής ιστορίας. Οι δεξιόφρονες ιδεολογίες του ήταν όλο και πιο εμφανείς από την δεκαετία του '50 και ύστερα. Ήταν ιδιαίτερα περήφανος για το παραδοσιακό ιαπωνικό πνεύμα και αντιτάσσονταν σε οτιδήποτε ο ίδιος προσδιόριζε ως δυτικό, μεταξύ αυτών και η μεταπολεμική δημοκρατική Ιαπωνία. Φοβούμενος πως ο ιαπωνικός λαός θα έχανε σύντομα επαφή με την παράδοση, ίδρυσε την άοπλη πολιτοφυλακή Τατενοκαι με στόχο την επαναφορά της θεϊκής ιδιότητας του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Στις 25 Νοεμβρίου 1970, μαζί με τέσσερα μέλη της πολιτοφυλακής, ο Μισίμα εισέβαλλε στην στρατιωτική βάση του κεντρικού Τόκιο, και με όμηρο τον διοικητή της, επιχείρησε να κινητοποιήσει τις Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας ώστε να αντιταχθούν στο Σύνταγμα δίχως όμως επιτυχία. Όταν ολοκλήρωσε τον λόγο του αυτοκτόνησε με την μέθοδο του σεπούκου (χαρακίρι).