Ποιος παντρεύτηκε το Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι;

Η Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:فاطمة بيسند سيدة) (Τούρκικα: Fatma Pesend Hanımefendi, 13 Φεβρουαρίου 1876 - 5 Νοεμβρίου 1924) ήταν η ενδέκατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü İkbal Fatma Pesend Hanım Efendi Hazretleri

Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ (οθωμανικά τουρκικά: عبد الحميد ثانی‎, κ. γρ. Abd ul-Hamid-i s̱ānī‎, τουρκικά: II. Abdülhamid‎‎· 21 Σεπτεμβρίου 1842 – 10 Φεβρουαρίου 1918) υπήρξε ο 34ος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αναλαμβάνοντας τον θρόνο το 1876 και διατηρώντας την εξουσία έως το 1909. Θεωρείται ο τελευταίος μονάρχης που άσκησε ουσιαστικό έλεγχο επί του διαλυόμενου οθωμανικού κράτους.

Η διακυβέρνησή του διακρίνεται για την βαθμιαία παρακμή της αυτοκρατορίας, εκδηλούμενη μέσω συχνών εξεγέρσεων, ιδιαιτέρως στην βαλκανική χερσόνησο, ενός ατυχούς πολέμου κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (1877–1878), καθώς και της απώλειας εδαφών μείζονος σημασίας, όπως η Αίγυπτος, η Τυνησία, η Κύπρος, η Βουλγαρία, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Θεσσαλία κατά τη περίοδο 1877–1882. Παρά τη νίκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επί της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, τα οφέλη αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης περιορίστηκαν συνεπεία της παρέμβασης των μεγάλων δυνάμεων της Δυτικής Ευρώπης.

Η βασιλεία του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ συνόδευσε αυστηρά αντιδραστική πολιτική, κάτι που του απέδωσε το προσωνύμιο «ο κόκκινος (ή αιμοσταγής) Σουλτάνος». Ο χαρακτηρισμός αυτός αναφέρεται στη μακρόχρονη τυραννική του διακυβέρνηση και στην ανοχή ή και άμεση συμμετοχή του ίδιου σε φρικαλεότητες, στάση που καθόρισε σε υψηλό βαθμό την πορεία του οθωμανικού κράτους κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.